امير المؤمنين ( ع ) فرمود كه : اگر بميرم ، النّفس بالنّفس . و اگر بزيم ، آن راى باشد كه با وى چه بايد كرد . آن لعين گفت : من اين شمشير به هزار دينار خريدم و به هزار دينار زهر در وى ماليدم . اگر وى با من خيانت كند ، خداى با وى خيانت كند . و مردم وى را مىزدند و مىگفتند : يا عدوّ اللّه ، امّت محمّد را هلاك بكردى و خير الخلق را بكشتى ! آن لعين خاموش مىبود . وى را به زندان بردند و محبوس كردند . و امير المؤمنين فرمود كه : اگر من بميرم وى را بكشيد و جثّهء وى را به آتش بسوزيد . همان كنيد كه با كشندگان انبيا كنند . بعد از وفات امير المؤمنين عليه السّلام امام حسن عليه السلام گردن وى بزد . امّ الهيثم بن الاسود نخعيّه جثّهء وى را از حسن عليه السلام بخواست و وى را بسوزانيد . امّا قاتل معاويه ، شمشير بر نشستگاه وى زد . از آن زخم خللى به وى نرسيد . جرّاحان مداوات كردند ، و آن مرد را در حال بكشتند . امّا قاتل عمرو عاص ؛ آن شب عمرو رنجور بود ، يكى را به خليفهء خويش كرده بود نام وى خارجهء عامرى . قاتل طن برد كه وى عمرو است ، وى را بكشت . و عمرو عاص بفرمود كه به قصاص وى را بكشتند . « 1 »

--> ( 1 ) - اعلام الورى / 200 - 202 .